فریب

روزی که دیدم تصویر کسی به جز من مهمون نگاهت شد با خودم گفتم:اشتباه می کنی      این توهمه

وقتی دیدم  چشمات دنبال کسی به جز منه با خودم گفتم:اشتباه می کنی     اینم سو تفاهمه

وقتی شنیدم موقع صدا زدن من اسم کسی جز من رو به زبون آوردی و بعد با دستپاچگی اون رو رفع و رجوع کردی با خودم گفتم:  یه جور تشابهه

اما اون روز که تو رو دست به دست دیگری دیدم هیچی نگفتم چون چشمم دیگه فریب دل ساده ام رو نمی خورد

      همه می گویند تلخ ترین قسمت هر عشق جدایی است

اما من می گویم تلخ ترین قسمت آن وقتی است که دو نفر عوض می شوند

و به سختی می توانند همدیگر را تشخیص دهند

تازه بعد از آن است که شاید جدایی اتفاق بیفتد و شاید حتی به آن نیازی نباشد

حالا می خوام نظر شما دوستان رو بدونم

نظرتون چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟  

می شنوی صدای اندوهم را

می شنوی صدای بغضم را که با کوچکترین ضربه ای خواهی ترکید

باید گریست برای شاخه های شکسته

باید فریاد زد به حال شقایق پرپر شده

باید اشک ریخت با دیدن پروانه سوخته

باید گریست برای چشم انتظاری عاشقان

پنجره ها خالی است،هوا تنهاست،ستاره سرگردان است،خورشید گریان است

پس محبت کجاست؟

کجاست؟

شما بگین!!!!!!!!!!!

دفتر عشق که بسته شد دیدم منم تموم شدم

خونم حلال ولی بدون به پای تو حروم شدم

اونی که عاشق شده بود بدجوری تو کار تو موند

برای فاتحه بهت حالا باید فاتحه خوند

تموم وسعت دلو به نام تو سند زدم

غرور لعنتی می گفت بازی عشقو بلدم

از تو گله نمی کنم از دست قلبم شاکیم

چرا گذشتم از خودم چرا غرق تاریکیم

دوست ندارم چشمای من فردا به آفتاب وا بشه

چه خوب میشه تصمیم تو آخر ماجرا بشه

دست و دلت نلرزه

بزن تیر خلاصو

از اون که عاشقت بود بشنو این التماسو

                            آرزو دارم که مرگت را ببینم                  در مزارت دسته های گل بچینم

                              آرزو دارم ببینم پر گناهی                         مرده ای بر دوزخی و روسیاهی

                                جای این که عاشق راز تو باشم                         آرزو دارم عزادار تو باشم

                                  بهتر از هر عاشقی نازت کشیدم                          در عوض نامردی ها از تو دیدم

                                       هر کجایی آب خوش هرگز ننوشی                     یا لباس عافیت هرگز نپوشی

                                 عاشقم کردی و رفتی از کنارم                        رنگ پاییزی کشیدی بر بهارم

                            ای پری انس و جن به تو همه قهر                  مرگ تو آیینه بندان می کند شهر

                         جای اینگه عاشق راز تو باشم                        آرزو دارم عزادار تو باشم

سلام به همراهان وبلاگ من کسایی که تو تنهایی همیشه به من لطف داشتن.

این شعر برگرفته از دل من نیست هدفم از گذاشتن این شعر این بود تا نظرات شما عزیزان رو در موردش بدونم تا بدونم که برخورد هر دلشکسته ای با عشق چه جوریه .

پس نظر خودتون رو برام بگید.

به نظر من اگه عاشق واقعی باشی نمی تونی آرزوی مرگ کسی رو که دوست داشتی داشته باشی حتی اگه اون فرد تا بی نهایت در حقت نامردی کرده باشه.

 نظر شما چیه؟

سلام به شخصی به نام mکه شرمندم کرده و کلی نظر گذاشته یه خواهش ازت داشتم دوست دارم خودتو معرفی کنی دلم می خواد بدونم کی هستی و چرا مثل من شدی.منم مثل خودتم بیا با هم حرف بزنیم  ببینم مشکلت چیه .حدس میزنم مشکل تو و من یکی باشه یه آدرسی ،اسمی چیزی از خودت بزار .منتظرم

از طرف مدیر وبلاگ دلشکسته

با این که از رفتن تو خانه ام ویران شد و آواره کوچه های غربت شدم و با بغضی که در گلویم جا خشک کرده است مات و مبهوت مانده ام و می دانم که همه تبسم تو از روی اجبار بود و هر کس اسم مرا از تو می پرسید خمی به ابرو می آوردی و مرا حاشا می کردی

هر وقت گل سرخی را از روی علاقه به تو تقدیم می کردم خلوتی می جستی و پرپر می کردی

و با این که مرا رسوای عالم و آدم کردی و بی تفاوت از چشمهای خیس من گذر کردی

با این وجود من هنوز همان عاشق دل خسته و دل شکسته تو هستم که شاید همین روزا به جای اسم مجنون اسم امیر سر زبانها بیفتد و شدت عشق من طلسم مجنون را بشکند.

درست است رعد و برق همه جا را فرا گرفته است،دنیا از دورنگی مالامال است .بیشتر آدمها نقاب بر چهره دارند با این وجود:

من همان عاشق دیروز هستم و عوض نشدم

آفتابی شو امتحانم کن.

در این دنیای پوچ و بیهوده،در این دنیای پر از دوز و کلک،همه آدم های دنیا دورنگ شدند.

در این روزگار غریب یک نفر زیر رگبار بی وفایی زخمی شده و زیر دست و پا های بی رحمانه مردم نفس های آخرش را می کشد.

کسی نیست دست یاری به من بی گناه و تنها بدهد.و مرا از مرداب دنیا و پریشانی حال نجات دهد.

من دقیقه به دقیقه،ثانیه به ثانیه،پرپر شدن خودمو میبینم،و هر لحظه بسته شدن دفتر زندگیم رو.

آهای خدایی که در عرش کبریایی گوش کن،به حرفای این پسر خسته دل گوش کن.

چرا،چرا  به من بی کس مددی نمی رسانی تا کی غصه و درد.تاکی تاریکی و ماتم،تا کی آسمان دلم بارانی ،

دیگه نه،دیگه نه،دیگه نه

دیگه تحمل ندارم از همه طرف بریده شدم و از همه کس رنجیده شدم 

فقط تو،فقط تو می تونی کمکم کنی

فقط تو

                                                                     بیا در کوچه سار شب،احساس شکست را جدی بگیریم

                                                                             اگر نیلوفری دیدیم زخمی

                                                                                           برای قلب پردردش بمیریم.

دلم گرفته ای خدا،این روزا هیچکی غیر تو درد منو نمیفهمه،

دلم گرفته ای خدا حتی صدامم این روزا به ساز من نمی خونه،

دلم گرفته از همه از این روزای سوت و کور.از این ترانه مردگی از این شبای بی عبور.تمام لحظه ها دلم زیر هجوم حادثه منتظر راهیه که دوباره تا تو برسه،

دلم گرفته ای خدا گریه امونم نمی ده چرا دیگه حتی دلم تو رو نشونم نمی ده،

گناه بی باوریمو خودم به گردن می گیرم ،اگه نگیری دستامو تو دستای غم می میرم

دلم گرفته ای خدا مثل روزای کودکی،روزای نیلوفری،بازی های عروسکی،

اما هنوز تو باورم تا تو همیشه با منی،تو اشکامو پاک می کنی ،تو قلبمو نمی شکنی،

دلم گرفته ای خدا واسه رسیدن به تو،یه فرصت تازه می خوام دوباره دستامو بگیر ،منو ببر تا کودکی منو ببر تا کودکی

دیدن تو برام بسه    حتی بهشتو نمی خوام.